در نبود احمدی نژاد برای انتخابات ریاست جمهوری سال آینده، گمانه زنی های رقیب سیاسی اصولگرایان، برای یافتن اصولگرایی که بتواند سال آینده رقیب جدی حسن روحانی در انتخابات باشد، شدت گرفته است. این روزها طرفداران دولت و اصلاح طلبان، خود در رسانه هایشان نام های مختلفی از اصولگرایان را به عنوان رقیب روحانی معرفی می کنند و خود هم به آنها حمله و هجمه می کنند تا آنان را از میدان به در کنند.
به گزارش «تابناک»، تا زمانی که احمدی نژاد برای حضور در انتخابات کنار نکشیده بود، رسانه های دولتی و اصلاح طلبان، خود را آماده مبارزه با او می کردند و در این میان، گوشه چشمی نیز به حاج قاسم سلیمانی و قالیباف هم داشتند؛ اما امروز که مشخص شده، محمود احمدی نژاد در انتخابات سال آینده حضور نخواهد داشت و خیالشان از حاج قاسم سلیمانی هم راحت شده است، نگاه های آنان متوجه شهردار اصولگرای پایتخت شده است.
فعالیتی که در هفته ها و روزهای اخیر به صورت جدی کلید خورده است؛ رسانه های دولتی و اصلاحاتی، تخریب کاندیداهای اصولگرا را به تدریح آغاز کرده و آن را قوت بخشیده اند و به ویژه آتش تهیه هجمه های تبلیغاتی خود را برای شهردار اصولگرای تهران تدارک دیده اند؛ اینکه هر روز رسانه های اصلاح طلب و دولتی به کاندیداهای اصولگرا حمله می کنند، مسأله عجیب و غریبی نیست؛ کاری که طبیعتا رسانه های اصولگرا هم در قبال کاندیدای دولتی ها و اصلاح طلبان انجام می دهند.
اما آنچه عجیب و غریب است، افزایش ناگهانی حملات تخریبی علیه قالیباف است، به گونه ای که می توان گفت آنان به هر بهانه، هر روز حمله ای تازه به شهردار آغاز می کنند و زنجیره ای و هماهنگ در تیراژهای مختلف بازنشر گسترده می دهند. نکته عجیب تر آنکه دایره تخریب از شخص شهردار فراتر رفته و این رسانه ها، ناجوانمردانه و با رویکردی خلاف اخلاق و جوانمردی، خانواده قالیباف را نیز آماج حملات رسانه ای تخریبی خود قرار داده اند؛ مسأله ای که با شعارهای روشنفکری و اخلاق گرایی آنان در تضاد آشکار است.
اکنون پرسش اینجاست که چرا قالیباف در این برهه اینچنین مورد هجمه قرار گرفته، به گونه ای که حتی خانواده اش هم از این حملات در امان نیستند و باز باید پرسید، پس از او چه کسی ممکن است رقیب احتمالی روحانی تلقی شود و مورد حملات اینچنینی قرار گیرد؟
شاید نخستین نشانه ای که دولتی ها و اصلاح طلبان را به تخریب قالیباف رهنمون ساخته، پتناسیل بالقوه ای است که وی می تواند برای اجماع سازی در بین اصولگرایان ایجاد کند. علاوه بر این، نشانه ای همچون وزن سیاسی و پایگاه اجتماعی فردی چون قالیباف هم می تواند اصلاح طلبان را به فعالیت سیاسی زودهنگام علیه قالیباف ترغیب کرده باشد. در انتخابات ریاست جمهوری دوره گذشته، از سه کاندیدایی که با پرچم اصولگرایی در انتخابات شرکت کردند، این محمد باقر قالیباف بود که بیشترین رأی یعنی نزدیک به هفت میلیون رأی را از مردم کسب کرد، به ویژه اینکه مقایسه دستاوردهای شهردار تهران با حسن روحانی، رئیس جمهور، در این چهار سال، کفه ترازو را به سمت آقای شهردار، سنگین تر نشان می دهد.
علاوه بر این، تقریبا دولتی ها و اصلاحاتی ها برای نشان دادن دستاوردهای دولت در کارزار انتخاباتی با مشکلاتی مواجه هستند؛ رکود و بیکاری همچنان در اوج است و بی تدبیری برخی از اعضای کابینه در استفاده از دستاوردهای برجام همچنان مردم را از ایجاد تحولی شگرف در اقتصاد کشور، ناامید کرده است.
برخی از مقامات و وزارتخانه های دولت رسما علیه همدیگر موضع گیری و فعالیت های خود را خنثی می کنند و در کنار این وعده های بسیاری همچنان بر زمین مانده است.
در این سو، اما شهرداری تهران به وعده هایی که به مردم داده عمل کرده؛ هرچند دولت روحانی بدهی های خود به شهرداری را پرداخت نمی کند، شهرداری ذره ای در توسعه شهر تهران، وقفه ایجاد نکرده است. در حالی که در دوران تحریم بسیاری از فعالیت های عمرانی و سازندگی در کشور تعطیل شد، عمران و آبادانی در شهر تهران رو به تزاید گذاشت و تهران هر روز تا امروز بهتر از سال های گذشته شد؛ شاید دست خالی دولت در عمل به وعده هایش در چهار سال گذشته و دیدن کارآمدی شهردار تهران، نکته ای باشد که دولتی ها و اصلاح طلبان را نگران کرده است؛ آنقدر که پیش از موعد، شهردار تهران را موضوع اول فعالیت های تخریبی و تبلیغی خود قرار داده اند!
کارشناسان معتقدند، این شگردهای انتخاباتی که شروع یک جنگ انتخاباتی از سوی رقبای اصولگرایان پس از کنار رفتن دکتر محمود احمدی نژاد است، پس از تخریب آقای قالیباف سراغ نامزدهای احتمالی دیگر اصولگرایان خواهند رفت؛ شگردهایی که البته اخلاقی نیست، ولی در روی زمین در حال اتفاق افتادن است.
