این روزها بازار تحلیل های سیاسی داغ است و هر کسی بر اساس گرایش های سیاسی ،تحلیل های باب میل خود انجام می دهدوطبیعی است که تحلیل خودرا دقیق ترین تحلیل می داند بانگاهی گذرا به سایت های نظرسنجی ،متوجه می شویم که هرسایت بستگی به گرایش حزبی خود کاندیدای مورد نظرش را بالاتر از دیگری می داند
درصد مشارکت رابراساس معیارهای مختلفی سنجش می کنند
-گروهی که همیشه پای صندوق رای هستند و به اصطلاح سنتی هستند وتابع لیدرهای مذهبی خود هستند
-گروهی دیگر براساس تفکراصلاح طلبی رای می دهند و برایشان فردوعملکردش مهم نیست صرفاملاک گروه ودسته اش می باشد
– گروهی دیگر مثل گروه قبل تابع تفکرات اصولگرایی می باشد دراین نوع بینش ها هم فرد مهم نیست ملاک گروه وتفکرات گروهی می باشد بازهم متاسفانه فرد وتوانایی هایش مهم نیست البته تفاوتی که این گروه با گروه اصلاح طلب دارند بطوری است که علارغم اینکه کاندیدای مورد علاقه خودراپیدا نمی کنندبازهم پای صندوق رای هستند واین را ازدیدتکلیف برخودواجب می دانند وگاها عدم شرکت در انتخابات را گناه می دانند وجدا شدن از انقلاب. البته گاها در انتخاب بین بدوبدتر بد را انتخاب می کنند.
-گروه دیگر که براساس روند اطلاع از عملکرد کاندیدا ها تصمیم می گیرندچه از طریق شبکه های اجتماعی وچه ازطریق رسانه های ملی
-گروه دیگرکه براساس گرایش به احزاب رای می دهند بیشتر دنبال کسب جایگاههای دولتی می باشند البته بیشتر احزاب نزدیکی های انتخابات تشکیل می شود و بعد از انتخابات معمولا تعطیل می شوند مگر احزاب وابسته به دولت
-البته گاها یکی از کاندیداها دررسانه ودر مناظره حرکتی انجام می دهد که مردم را تحت تاثیرقرارمی دهد مثل سال88 وباعث تغییرناگهانی ر ارا می شود
درصد مشارکت این گروهها در موقعیت های مختلف دایما درحال تغییر است
اما درکلانشهر را قطعا حرف اول را لیست ها خواهد زد
ودر شهرهای متوسط لیدرها
ودرروستاها نهادهای حمایتی

