زندگی نامه شهید مجید برزگر

در سال ۱۳۶۳ به استخدام آموزش و پرورش در آمد  و برای خدمت علمی و فرهنگی به محرومین عازم روستاها گشت در این مدّت هرگز از مسائل جبهه جنگ غافل نبود تا اینکه در سال ۱۳۶۴ هنگامی که تهاجم نظامی علیه کشور اسلامی بیشتر شد و جبهه ها نیروی رزمی بیشتری را طلب می نمودند، همچون گذشته به نبرد نظامی روی آورد و بار دیگر مسافر جبهه شد …
پس از رشادتها و فداکاریهای فراوان در عملیات و الفجر ۸ در منطقه فاو مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفته و مجروح شد اما روح شهیدش بلند پروازتر از این بود که با ادای دین راضی شود و آرام گیرد … باز هم به هوای خاک و قدسی جبهه بار سفر بست و آبان ماه سال ۱۳۶۵ دوباره عازم شد … این بار دیگر رفت تا آخرین مأموریت را به انجام رساند و زمانی چند تا پرواز سرخ، در پیش نداشت.حضور فعّال و صادقانه و تجربیات نظامی چند ساله اش آنچنان فرماندهان را تحت تأثیر قرار داد که افتخار فرماندهی گردان علی اکبر از لشگر ۳۱ عاشورا در کربلای ۵ را به او دادند.وجب به وجب خطه شهیدپرور تکاب به داشتن فرزندی این چنین دلاور و شورآفرین به خود بالید و تا همیشه افتخار می کند.

جوان فاتح جبهه های نبرد نه تنها در رزم که در عبادت و انسانیت آنچنان برجسته بود که همرزمانش به خضوع، خشوع، عبادتهای شبانه و حتی روزه های دوشنبه و پنج شنبه هر هفته اش غبطه می خوردند.

پس از آنکه در عملیات کربلای پنج با قهرمانیها و رشادتهای پی در پی که منجر به هلاکت و اسارت جمع کثیری از بعثیون گشت، سرانجام در ۲۰/۱۰/۱۳۶۵ درکربلای شلمچه مورد هجوم هواپیمای دشمن قرار گرفته و به اتفاق چند تن از همرزمانش قفس تن را به خون گرم کشاند و با نوای قافله کربلا به افلاک پرکشید.

به فاصله چند روز پیکر خستگی ناپذیر شهید مجید برزگر در میان غم و اندوه بر دستان مردم زادگاهش قرار گرفت و با تشییع بی نظیر در گلزار خونین خفتگان تکاب به خاک سپرده شد.

از آن نیک مرد شهید سه یادگار به جا ماند.

علاقه و محبّت وافر او به خانواده اش را می توان در نامه های پیاپی و همچنین متن وصیت نامه شهید به وضوح می توان لمس کرد،

« با سلام به همسر و فاطمه و لیلای عزیزم! عزیزانم! سلام گرمم را از جبهه حق علیه باطل با گرمی هر چه بیشتر بپذیرید …

عزیزم! امکان مرخصی به این زودیها وجود ندارد، پس ناراحت نباش فقط برایم از اوضاع خودتان بنویس و هر چه زو دتر پست کن تا نگرانی من رفع گردد … آرزوی دیدارتان را دارم … بچه ها را به تو و ترا به خدا می سپارم … به فرزندانمان نماز،  قرآن و احکام الهی را بیاموز …

ضمن عرض سلام خدمت پدر ومادر عزیزم! پدر و مادر مهربان! شاید فرزند خوبی برای شما نبوده ام، اما مرا عفو کنید … من قدردان زحمات شما هستم و رنج هایی که در بزرگ کردنم متحمل شده اید، ارج می نهم، خداوند بر شما اجر و پاداش نیکو دهد …

 برادران عزیزم! اگر برادر خوبی نبوده ام مرا ببخشید …

برادرجان! نکند در مراقبت از فرزندانم و مخصوصاً همسرم کوتاهی کنید که در خانه من، زحمت فراوان کشیده و هر چه دارم از برکت وجود اوست … برادرم امانتهای مرا سرپرستی و در تربیت فرزندانم به نهایت سعی کنید … به تحصیل آنها اهمیت بده و تا آنجا که برایت ممکن است بگذار درس بخوانند … بدان که فاطمه و لیلای من مانند عمار و یاسر و هادی تو هستند …

محبّت به فرزند شهید باعث رضایت خدا خواهد بود …

روحش قرین حسین فاطمه (ع) و یادش نورانی